Chris, jesteś trenerem krykieta pracującym z dziećmi. Co to dokładnie oznacza?

Jestem trenerem krykieta z drugą kategorią pracującym w Klubie Krykieta w Ickenham (Ickenham Cricket Club).  Obecnie trenuję dzieci w wieku od 7 do 8 lat, które są częścią sekcji należącej do Fundacji, a które są na wczesnym etapie rozwoju umiejętności gry w krykieta.

Co skłoniło Cię do podjęcia pracy trenera pracującego z dziećmi?

Mój najstarszy syn zaczął grać w krykieta w niedzielne poranki, szedłem więc z nim do klubu i patrzyłem jak dzieciaki grają jednocześnie relaksując się poranną kawą. W pewnym momencie mój syn został wybrany do drugiego zespołu z kategorii wiekowej do 13 roku życia (U13B), ale niestety nie było trenera, który mógłby ich trenować, więc z czwórką innych rodziców stworzyliśmy zespół zarządzający i prowadziliśmy ten zespół przez kolejne 4 lata. Niektórzy z nas zdobyli kwalifikacje trenera, a jedna mama zrobiła nawet kurs na arbitra. Dwa lata temu okazało się, że brakuje trenerów w sekcji należącej do Fundacji, więc zgłosiłem się na ochotnika do trenowania młodych chłopców i dziewcząt w niedzielne poranki (to był koniec z odprężającą filiżanką kawy). Ta praca daje mi ogromną satysfakcję i jest to świetny sposób żeby się zrelaksować po ciężkim tygodniu pracy.

Kiedy dwa lata temu zdobyłem pierwszą kategorię trenera czułem, że istotny jest dalszy rozwój w tej pracy. Bardzo zależało mi na rozwinięciu moich umiejętności trenerskich, a dodatkowo potrzebowałem nowych pomysłów na to żeby zajęcia były również zabawą dla dzieciaków. W lutym zdobyłem certyfikat drugiego stopnia, co wiązało się z poświęceniem czterech sobót na szkolenie, potem musiałem przeprowadzić sześć treningów z dziećmi pod okiem instruktora, a następnie końcowa ocena.

Pytanie, które może zabrzmi dziwnie (nie zapominaj, że jestem Francuzem), ale dlaczego krykiet (a nie piłka nożna)? Czy ty grałeś albo grasz w krykieta?

Czy widziałeś jak ja gram w piłkę? Od zawsze interesował mnie krykiet. Grałem już, jako dziecko, ale też od czasu do czasu jako dorosły. Kolejną korzyścią jest to, że krykiet jest grą letnią, więc pogoda jest zazwyczaj lepsza niż w przypadku piłki nożnej.

Jakie umiejętności trzeba posiadać, aby być trenerem?

Po pierwsze oddanie i zaangażowanie, ponieważ jest to długoterminowe zobowiązanie do tego, aby zaplanować i przeprowadzić każdy trening. Dodatkowo potrzeba cierpliwości, ponieważ umiejętności potrzebne do gry są trudne do opanowania, a dodatkowo trzeba zadbać żeby dla dzieciaków to była również świetna zabawa, żeby wróciły w kolejnym tygodniu.

Jaka jest różnica w trenowaniu dzieci i dorosłych?

No cóż, ja trenowałem tylko dzieci; wydaje mi się, że dorośli mają więcej umiejętności i są w stanie uczyć się szybciej, są silniejsi i dobrze znają swoje możliwości, podczas gdy dzieci rozwijają się w bardzo różnym tempie i mają bardzo zróżnicowane umiejętności. Kiedy przygotowuje się, a potem prowadzi trening dla dzieci, trzeba mieć na uwadze, że ćwiczenia mają być możliwe do wykonania dla różnych poziomów umiejętności, żeby nikogo nie pominąć. Dodatkowo są też aspekty bezpieczeństwa, jako że gra prowadzona jest z użyciem pałek i twardych piłek. Dorośli mają większą świadomość poziomu bezpieczeństwa niż dzieci.

Ostatnie pytanie: jakie są najlepsze i najgorsze kwestie związane z byciem trenerem?  

Najlepsza jest możliwość patrzenia na rozwój drużyny, prowadzenie dzieci od takich dwunasto-, trzynastolatków do stawania się dobrymi graczami krykieta, którzy są zdolni do podejmowania samodzielnych decyzji, uczenia się taktyk, sportowej postawy, pracy w zespole, którzy umieją wygrywać, ale też godnie przyjmować porażki, i którzy rozwijają swoje przyjaźnie. Wszystko są to umiejętności, które przydadzą się im w codziennym życiu.

Najgorszą rzeczą jest deszcz. Krykiet to sport na dobrą pogodę, więc można się bardzo dobrze przygotować, a potem trening lub mecz zostają odwołane z powodu deszczu. Niestety nie ma możliwości kontrolowania pogody.